با آزمون زندگی و فرزند پروری چطوری کنار میایی؟

اومد نشست روبرومو بهم گفت:

 بچه ام اصلا خنگه

زبونمو نمیفهمه

اصلا خیلی بیتربیته,

کلا خنگه

میدونید چیه ؟ نه من نه پدرش هیچکدوم اینجوری نیستیما!!

پدرشم خیلی با استعداده !

نمیدونم این بچه بی کی رفته؟؟؟!!

داشتم با دقت به حرفهاش گوش میکردم

خیلی از دستش عصبانی بود.از دست پسرش…

مریم مراجع من بود و داشت از پسر ۸ سالش برام صحبت میکرد من هم با آرامش به صحبتهاش گوش میکردم.

حرفهاش که تموم شد ازش پرسیدم تو حرفات شنیدم گفتی پسرم خیلی خنگه. چیشد که به این نتیجه رسیدی؟

گفت : بردمش پیش مشاور و اون گفت پسرم کمتر از سنش میفهمه و بهره هوشی پایینی داره .البته خودمم فهمیده بودما.نه درس میخونه،نه حرف گوش میکنه.هرروز باید برم مدرسه اشو جواب معلماشو بدم داد .سر خواهر کوچیکترش داد میزنه و حرفای بیتربیتی میزنه.ما اصلا تو خونه ازین حرفا نمیزنیم !نمیدونم ار کجا یاد گرفته!!!…بعد که بردمش پیش مشاورو اونم گفت که خنگه…

گفتم : تو چی فکر میکنی ؟

گفت : من .. نمیدونم …. ولی خانم دکتر بخدا خنگه!!!

گفتم منکه دکتر نیستم عزیزم..

کمی بیشتر صحبت کردیم آرومتر شد. طی گفتگویی که بین ما در مدت ۱ساعت اتفاق افتاد کم کم تصویر ذهنیش تغییر کرد . بعدش مریم گفت الانکه خوب فکر میکنم فهمیدم من دارم یه جاهایی اشتباه میرم ، فهمیدم بیشتر از سنش ازش انتظار دارم و …. 

          *** بعد از چند وقت دوباره دیدمش .

               تا منو دید اومد جلو و کلی احوالپرسی کرد وبا خوشحالی  گفت خانم دکتر ممنونم ازتون.

                خندیدمو گفتم بازم که گفتی ، منکه دکتر نیستم .

                گفت دکتر بودن که به مدرک نیست هرکی حال آدمو خوب کنه از نظر من دکتره.

حال پسرم خیلی خوبه
حل منو باباشم خیلی خوبه . اعصابمون آروم شده ..
ما فهمیدیم پسرمون  عاشق فوتباله و توی اون حوزه خیلی موفق عمل میکنه.تویه کلاس فوتبال ثبت نامش کردیم هم درسش خوب شده هم اخلاقش کلاحرف گوش کن شده و….

و دوباره یاد سخن زیبای انیشتن افتادم که میگه:

هر کسی یک نابغه است. ولی اگر یک ماهی را از روی توانایی‌اش در بالا رفتن از درخت قضاوت کنی، آن ماهی تمام عمرش را با این باور زندگی خواهد کرد که یک احمق است.

چقدر ما بعنوان پدر و مادرآگاهیم که خواسته هامون از فرزندانمون اندازه توانمندیهاشون هست یانه؟
چقدر آگاهیم چیزی که از نوجوانمون میخواهیم در راستای استعدادهاشه یا آرزوهای کودکی خودمونه؟
آیا این آگاهی رو داریم چیزهایی که بچه هامونو ازش منع میکنیم واقعا نگرن کننده هستن یا ترسهای درون ذهن ما و گذشته ماهستن؟؟؟
واقعا چه میزان از تصاویر ذهنی خودمون آگاهی داریم؟؟
چقدر با آزمون زندگیمون آشنا هستیم؟؟

نویسنده : مینا درویشانفرد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از کوکی ها استفاده می کند تا تجربه مرور بهتری را به شما ارائه دهد. با مرور این وب سایت ، شما با استفاده از کوکی ها موافقت می کنید.