ذهن سرگردان ما

ذهن سرگردان ما: استادان دانشگاه هاروارد، متیو کاینگسورث و دنیل گیلبرت (۲۰۱۰) پژوهشی انجام دادند که نشان می‌دهد ما تا چه اندازه به ذهن خود اجازه می‌دهیم از تجربه فعلی ما دور شود و این‌که چگونه این «ذهن» در حال «سرگردانی» بر روحیات ما اثرگذار است. در این پژوهش، پژوهشگران به‌صورت تصادفی با 2250 استفاده‌کننده از گوشی‌های آیفون تماس گرفتند.

در طول هر تماس، از شرکت‌کنندگان پرسیده شد که درگیر انجام چه‌کاری هستند و آیا آنها به آنچه در حال حاضر انجام می‌دهند توجه کامل دارند یا خیر. همچنین از آنها خواسته شد که در مقیاسی از صفر (بسیار غمگین) تا ۱۰۰ (بسیار خوشحال)، چه اندازه احساس شادی می‌کنند. نتایج نشان داد که در هنگام درگیر شدن در فعالیت‌های خاص مانند ورزش و گفتگو، شرکت‌کنندگان تمرکز بیشتری بر فعالیت‌های خود دارند. در طول فعالیت‌های دیگر، مانند کار، توجه آنها به احتمال زیاد در حال پرسه زدن است. شرکت‌کنندگان نشان دادند که در تمامی فعالیت‌ها به‌طور میانگین 47 درصد زمانی که در حال انجام کاری بوده‌اند، تمرکز نداشته‌اند. افزون بر این، پژوهشگران دریافتند که بیشتر شرکت‌کنندگان نسبت به آنچه در حال انجامش بوده‌اند (همان پرسه زنی ذهنی)، احساس شادی بیشتری داشته‌اند. در نگاه نخست، ممکن است وسوسه شوید که این یافته‌ها را با گمان این‌که شرکت‌کنندگان همگی از نسل هزاره سوم بوده‌اند، نپذیرید به‌طور دقیق، سن شرکت‌کنندگان در گستره ۱۸ تا ۸۸ سال با میانگین سنی ۳۲ سال بوده است. نتایج این پژوهش آن چیزی را که ما به‌طور شهودی می‌شناسیم تأیید می‌کند؛ یعنی، اغلب ما به‌طور کامل به فعالیت‌های خود توجه نداریم و درگیر آن نیستیم.
هنگامی‌که ذهن ما سرگردان است، احتمال بیشتری دارد که قربانی آنچه پژوهشگران مک آرین و آروین راک (۱۹۹۸) آن را کوری ناخواسته(intentional blindness) نامیده‌اند بشویم، (ندیدن آنچه مستقیماً در جلوی چشم ما قرار دارد.) هر زمان که سعی کنیم چندین کار را انجام دهیم، این پیشامد بدتر می‌شود. بسیاری از رهبران به خود می‌بالند که توانایی انجام هم‌زمان کارهای گوناگونی را دارند و این توهم موجب می‌شود که گمان کنند که کارآمدتر کار می‌کنند. شوربختانه، همه پژوهش‌ها بررسی‌شده درباره‌ی تأثیر چندوظیفه‌ای، آشکار می‌کند که این رفتار پیامد وارونه‌ای را به همراه دارد.


مترجم : بهرام برزگر
منابع:
Killingsworth, M. A., & Gilbert, D. (2010). A wandering mind is
an unhappy mind. Science, 330(6006), 932.
Mack, A., & Rock, R. (1998). Inattentional blindness.
Cambridge, MA: MIT Press.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از کوکی ها استفاده می کند تا تجربه مرور بهتری را به شما ارائه دهد. با مرور این وب سایت ، شما با استفاده از کوکی ها موافقت می کنید.