فرزندم بامن سخن بگو(نگاهی به اثر گفتگو با فرزندان)

گفتگو با فرزندان

گفت نمیتونم با آدم ها ارتباط داشته باشم و حرف و بزنم.
پرسیدم نمیتونی؟
مکثی کرد و گفت نمیخوام.لزومی نداره. نیازی ندارم.
گفتم آها پس احتیاج نداری با کسی حرف بزنی.
گفت آره . که چی بشه؟ مکث طولانی کرد و گفت: اصلا چرا باید حرف بزنم؟
انگار داشت با خودش یه چیزی رو مرور میکرد، گفت چرا نمیخوام؟
یهویی گفت : هیچ وقت باهامون حرف نمیزد،هیچ وقت نذاشت حرف بزنیم،از چالش های مدرسه هروقت خواستیم بگیم گفت،مسایل مدرسه رو نیارید تو خونه. هیچ وقت فضایی برای گفتگو رو باهم تجربه نکردیم.
سکوت کرد ، انگار داشت خاطراتش رو مرور میکرد، اشک توی چشاش جمع شده بود.نفس عمیقی کشید و گفت آره دوست ندارم با کسی حرف بزنم . نمیخوام حرف بزنم، حرف بزنم که چی بشه؟
نمیخوام آدما از مسایلم بدونن، نمیخوام از چالش هام بدونن، نگاش کردم و با سر هدایتش کردم که ادامه بده.
یه نگاهی بهم انداخت و با یه حرصی گفت: یادمه وقتی از مسایلم گفتم و زحمت شنیدن رو کشیدن، فقط سرزنش کردن، چرا باید بگم ؟ بگم که چی بشه؟ خودم حلش میکنم.
(بخشی از دیالوگ من و مراجع ام در یک جلسه کوچینگ)
بعد از مکالمه امون داشتم فکر میکردم نقش ما به عنوان یک پدر و مادر در برقراری ارتباط درست با فرزندمون ورای تصورمون خیلی زیاده و شاید خیلی هامون ناخواسته داریم آینده ای رو براشون میسازیم که نه چندان خوب هست.
این ادم اگر توی بچگی گوش شنوای پدر و مادر رو داشت؛ احتمالا الان میدونست که گفتگو کردن چه نتایج قدرتمندی میتونه توزندگیش داشته باشه، واز طرفی تاکید میکرد که شدیدا درونگراهستم، یاد حرف یکی از دوستان افتادم که میگفت ، خیلی از درونگرا ها به خاطر نداشتن گوش شنوا به این سمت سوق پیدا کردن.
حتی سرزنش های بعد از شنیدنش هم باعثه ترسش از گفتن بود، اینکه بترسی که قضاوت بشی و سرزنشت کنن، دلیل قدرتمندی هست برای اینکه موقع مشکلاتت سکوت کنی و سعی کنی بار مسایلت رو به تنهایی به دوش بکشی، بماند که چقدر بتونی موفق باشی.
این یه قسمت کوچکی از نداشتن گوش شنوا درقبال فرزندانمون هست.

فواید گفتگو با کودکان

*گفتگواز کودکی با فرزندانمون کمک میکنه گنجینه واژگان غنیی برای اون ها ساخته بشه و این یعنی افزایش مهارت کلامی و زبانی. خوبه که بدونیم ، زبان ابزار قدرتمندی برای برقراری ارتباط وانتقال احساسات هست، اینکه بتونه بهتر و واضح تر درخواست بکنه،بهتر بروز بده و بهتر بنویسه. در واقع گفتن و نوشتن ابزارقدرتمندی است که در جهت پیش برد اهداف و تمایلاتمون نقش بسزایی میتونه داشته باشه.
*ما وقتی بتونیم خوب صحبت بکنیم ، وقتی احساساتمون رو خوب بروز بدیم ، این امکان برای ما ایجاد میشه که درمواقع ضرورت از حمایت افراد بهره بریم و درواقع لازم نباشه بار سنگین مسایلمون رو به دوش بکشیم.
*شاید یکی دیگه از مزایای گفتگو و افزایش مهارت کلامی در کودک ، این باشه که اون فرد چه در کودکی و چه در بزرگسالی بتونه بهتر خودش رو معرفی بکنه،توانمندی های خودش رو بیان بکنه و درواقع بتونه پرزنت خوبی از خودش داشته باشه و این یعنی ایجاد فرصت های زیادی در زمینه های مختلفی مثل مسایل کاری.
*گفتگو با فرزندان مارو به سمت پیدا کردن نقاط مشترک میبره که منجر به ایجاد فضای همدلانه بین والدین و فرزند میشه و بستر مناسب برای مقطع حساس زندگی یعنی دوره بلوغ میشه.

چرا گفتگو نمیکنیم؟

*به ضرورت و اهمیت گفتگو آگاه نیستیم و احتمالا نمیدونیم که تبعاتی که داره فراتر از تصورات ماست.
* کودکان را مخاطبان مناسبی برای گفتگو نمیدانیم و حتی حرفی برای گفتن با آن ها نداریم.
*شاید یکی از مهم ترین دلایل ،این باشه که بلد نیستیم با بچه ها صحبت کنیم به عبارتی نداشتن مهارت کلامی.

با فرزندانمان چطور گفت و گو کنیم؟

*شاید اولین قدم برای داشتن یک گفتگوی خوب، اینه که شنونده خوبی باشیم. اینکه بتونیم به فرزندانمون بدون قضاوت و وجود پیش فرض های ذهنی گوش کنیم. شاید بپرسید،چطور؟
ما آدم ها تحت تاثیر تجربات و باورهایی که درذهنمون ساخته شده فکر میکنیم،میشنویم،اقدام میکنیم که بخش زیادی ازآن به صورت ناخودآگاه اتفاق می افتد پس برای مدیریت این شرایط شاید لازم باشه راهی پیدا کرد تا برای لحظاتی کوتاه هم که شده بدون قضاوت گوش کنیم.
یکی از آن راهها سوال پرسیدن از کودکان درمورد چیزی که در حال صحبت کردن هستند است.
این موضوع آگاهانه به ما کمک میکند تا با قضاوت کمتری و البته شفاف تر به مقصود فرزندمان پی ببریم.
*لازمه برای لحظاتی از جایگاه بالای پدر و مادر به جایگاه هم سطح و رفاقتی با فرزندمان گوش بدیم ،لازم است از مقام تربیت کننده به شنونده تغییر موضع دهیم. چرا که بستر راحت ترو قابل اعتمادتری را برای فرزندمان ایجاد میکنیم.
*ساخت بستر گفتگومیتونه در مواردی که شاید نمیدانیم از چه چیزی باید با فرزندمان صحبت کنیم ، کمک کننده باشد. برای شروع سختگیری نکیند،از کوچکترین اتفاقات به ظاهر پیش و پا افتاده روزانه خود شروع کنید.یادتان باشد فقط لازم است شروع کنید.
*میتوانید از نگاه کردن به عکس های قدیمیتان شروع کنید، درکنار آنکه موضوع جذابی است و خاطرات زیادی را زنده میکند، گنجینه لغات کودک را افزایش میدهد ، همچنین باعث پررنگ شدن هویت فرزندتان میشود.
*اگر پدر یا مادر شاغل هستید ،شاید اینکه یک روز را به فرزندتان اختصاص دهید تا با محیط کار و همکارانتان اشنا شود و از آن به بعد فرصت خوبی برای گفتگوهای مشترک ایجاد میشود، چرا که فرزندتان به بعد دیگری از زندگی شما آگاه میشود.
* فضای گفتگو را به جایگاه رقص دو نفره تبدیل کنید تا شکل و هماهنگی خوبی داشته باشد و در جهت کلام فرزندتان و همراه با گفتار او پیش بروید و با ورورد موارد بیگانه با گفتگوی او ، این رقص زیبا را بر هم نزینید.
سخن اخر اینکه ما دو گوش داریم و یک زبان، سعی کنیم از نعمت زیبای شنیدن نهایت لذت را ببریم، چرا که ما را به سمت رابطه همدلانه با فرزندانمان پیش خواهد برد.

یادتون باشه شنیدن یک مهارت است و قابل یادگیری.

نویسنده : مریم هاشمی نجفی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از کوکی ها استفاده می کند تا تجربه مرور بهتری را به شما ارائه دهد. با مرور این وب سایت ، شما با استفاده از کوکی ها موافقت می کنید.