وقتی مراجع می‌گوید : «من نمی‌دانم»

حداقل یکبار در گفت‌و‌شنود‌های کوچینگ پیش می‌آید که در آن کوچ به طور غریزی احساس می‌کند که مسئله به اندازه کافی شفاف است که یک سوال قدرتمند از مراجع بپرسد – چیزی که واقعاً باعث می‌شود مراجع بیندیشد و موجب ایجاد دیدگاه‌های جدید برای او شود.

در بسیاری از مواقع، این دقیقاً همان چیزی است که اتفاق می‌افتد، ولی گاهی اوقات مراجع به سادگی با عبارت «من نمی‌دانم» پاسخ می‌دهد. برای کوچ، این پاسخ می‌تواند بسیار خسته‌کننده باشد و به او این احساس را بدهد که مزاحمی بیش نیست. با این حال، پاسخ «من نمی‌دانم» می تواند یکی از قوی‌ترین عوامل برای کمک به مراجع برای دستیابی به خود-بینشی باشد.
چندین دلیل برای بیان «من نمی‌دانم» وجود دارد و هر یک از آن‌ها به واکنش متفاوتی نیاز دارند. منظور مراجع ممکن است معنای یکی از موارد زیر را در بر داشته باشد:
۱.من واقعاً نمی‌دانم, اما کنجکاوم که موضوع را بیشتر بررسی کنم.
۲.من نمی‌خواهم در این باره فکر کنم – خیلی دردناک است یا خیلی سخت است.
۳.من نمی‌دانم، اما درک قوی دارم.
۴.من فکر نمی‌کنم (یا احساس نمی کنم) این سوال درست است (بنابراین آیا ما می‌توانیم روی سئوال درست متمرکز بشویم؟)

اولین قدم در ادامه گفتگو، این است که مشخص کنید منظور از « من نمی دانم» کدامیک از موارد پیشگفته است. برای مثال، شما می‌توانید چهار معنای فوق را توضیح دهید و بپرسید: «شما احساس می‌کنید که ما با کدام حالت سر و کار داریم؟ » بیان این سوال از نظر احساسات مهم است، زیرا گفتگو را از هر نشانه‌ای از قضاوت و یا انتقاد نسبت به شیوه تفکر مراجع دور می‌کند. همچنین گفتن این جمله می‌تواند سودمند باشد: « عجله نکنید. می‌توانید چند لحظه برای پاسخ دادن صبر کنید.»

در وضعیت اول، شرایطی که مراجع واقعاً نمی‌داند، اما کنجکاو است که بداند، شما می‌توانید به او کمک کنید که ابتدا بر آنچه که می‌داند تمرکز کند. یک روش ساده این است که یک پازل با قطعات خالی تهیه کنید. از او بخواهید تا قطعات را شروع به جای‌گذاری کند، از لبه یا در وسط شروع کنید، با چیزهایی مرتبط که او می‌داند. حالا می‌توانید با استفاده از یک خودکار رنگی مختلف، همه‌ی چیزهای مرتبط را که مراجع نمی‌داند و نحوه یافتن آن‌ها (توسط مراجع)را شناسایی و کشف کنید.

در حالت دوم, که اساساً یک اجتناب است, با تایید درد مراجع شروع کنید ( و در نتیجه به پاسخ او ارزش قایل بشوید ). سپس با ملایمت او را به کاوش وادارید:

چه چیزی در مورد این سوال و یا مسئله وجود دارد که آن را اینقدر دردناک می‌سازد؟

چه نوع دردی است؟

این درد را کجا حس می‌کنید؟

اگر شما همچنان با مقاومت مراجع روبرو شدید، مراقب باشید! ممکن است در لبه یک ضربه روحی یا اختلال شخصیتی عمیق باشید که خارج از محدوده کوچینگ است. به مراجع فضایی بدهید و به آرامی بررسی کنید که آیا او احساس آمادگی برای مقابله با این مسئله را دارد؟ اگر نه – و به خصوص اگر موضوعی مشابه در سایر گفتگوهای کوچینگ وجود داشته باشد، این موضوع را مطرح کنید که آیا دوست دارد شما او را به یک درمانگر ارجاع دهید.

با این حال, بسیاری اوقات مراجعین قادر به بحث درباره این مسئله هستند, زیرا آن‌ها اکنون ساختاری برای انجام این کار دارند. می‌تواند کمی شبیه به رفتن درون آب سرد یک استخر شنا باشد. رفتن درون استخر راحت نیست اما به سرعت به آن عادت می‌کنید.

در موقعیت سوم، جایی که مراجع بین آنچه واقعاً می‌داند و آنچه درک می‌کند تمایز قایل می‌شود، مراجع پیش از این سخت‌ترین بخش این فرآیند را آغاز کرده‌ است. سوالات مفید در این زمینه عبارتند از:
مفروضات شما در این مورد چیست؟

چه چیزی را میخواهید در این مورد بدانید و چه چیزی را ترجیح می دهید که ندانید؟

چطور می‌توانید مفروضات خود را آزمون کنید؟

در وضعیت چهارم، دوباره یک نقطه شروع خوب برای اکتشاف بیشتر به شما داده شده ‌است. می‌توانید از این روش‌ استفاده کنید :
سوال معکوس (به طور مثال: از چه چیزی که می‌خواهید؟ به چه چیزی که نمی‌خواهید؟)

اضافه کردن و کم کردن کلمات برای آزمایش تاثیر سوالات مختلف

تغییر دادن کلمات تاکیدی

از مراجع بخواهید یکی از این واژگان استفهامی را انتخاب کند( کجا؟ کی؟ کدام؟ چی؟ چرا؟ چطور؟) سپس یک فعل از قبیل را مشخص نموده (می‌تواند، باشد،بودن، داشتن، خواستن،آرزو، و غیره.) ،همچنین برخی از اسم‌ها مانند (صلح، اجرا، عشق، رضایت، ترفیع و غیره) را برگزیند و در نهایت برخی از صفات یا عبارت‌های توصیفی مانند (شاد، موفق، در کنترل،…) را انتخاب کند. حالا با آن‌ها بازی کنید تا این که آن‌ها سوالی داشته باشد که واقعاً برای مراجع معنا‌دار باشد. شما ممکن است تکلیف تصحیح این سوال را به مراجع محول کنید تا این مسئله را با معنای بیشتری بسازد.
کوچ‌ها گزارش می‌دهند که کار موثر با موضوع «عدم دانستن» موجب کمک به ایجاد اعتماد در رابطه مراجع و کوچ می‌شود – حداقل به این دلیل که نشان می‌دهد که آن‌ها (نه کوچ) مسئول بازتاب‌های درونی خود هستند.

ترجمه : بهرام برزگر

منبع : آماندا باربر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از کوکی ها استفاده می کند تا تجربه مرور بهتری را به شما ارائه دهد. با مرور این وب سایت ، شما با استفاده از کوکی ها موافقت می کنید.